Mijn Verhaal

Ik was ongeveer 6 of 7. Ik woonde in een twee onder 1 kap op een hoek. In mijn herinnering was het een heel groot huis met een hele grote zolder. Midden op de zolder hing een schommel waar ik vaak op schommelde. De zolder had ook een heel groot aluminium raam wat altijd floot als de wind er langs waaide. De zolder was mijn slaapkamer en ik was er graag. Ik herinner me een hele fijne tijd tot dat mijn ouders ineens uit het niks steeds meer ruzie kregen. Misschien hadden ze het ervoor al maar ik voel het als een periode ervoor en een periode erna.


Lees meer...


Opgeven of doorzetten!


Vandaag één met een dubbele betekenis. Vandaag zit alles weer in Lock-down. Winkels dicht, praktijken dicht. kappers dicht. een enorme tegenslag voor alle ondernemers kan ik me zo indenken. En niet alleen voor ondernemers ook voor ouders en de kinderen, de jongeren, onderwijzers en wie ik nu nog vergeet. Alles staat weer stil. Behalve in je hoofd want daar draait het weer op volle toeren. Wat ga je doen, hoe moet je het nu doen, hoe kom je aan inkomsten, hoe kan je, je energie kwijt, zitten we allemaal weer op elkaars lip, is er geen één momentje rust? 


Lees meer...


De valkuil die hooggevoelig heet.


Op een mooi dag geen wolkje aan de lucht. een flinke wandeling in de bergen. tussen de bomen een smal paadje naar de top. Op het laatst wordt het een beetje zwaar. De ene been voor de andere been zetten nog even volhouden. Pfff ik hijg en mijn benen voelen pijnlijk, even doorzetten. Ik ga verder omhoog. Alleen ik besef dat ik niet in de bergen ben. Ik loop gewoon de trap op en ik voel me zo moe terwijl ik nog moet werken. Het liefst dook ik mijn bed in. Het is januari i.p.v. zomer. wat heb ik veel zin in de zomer dan voel ik me veel energieker en kan ik gerust een bergpad beklimmen. Nu heb ik al moeite met de trap.

Lees meer...