Vertel jouw verhaal het lijkt zo simpel alleen dat is het niet. Vaak vind je dat jouw verhaal niks voorstelt. Een ander heeft het altijd moeilijker of je bent bang om je verhaal te vertellen. Angst, schaamte? 


Ik wilde ook nooit mijn verhaal vertellen of ik vertelde het oppervlakkig of het niks voorstelde, Ik had het over iemand anders. Ik was bang. Geen idee waarom, waarschijnlijk voor afwijzing dat iemand anders kon zeggen dat mijn verhaal niet klopte of niet goed was of niet veel voorstelde. Alleen dat al deed mijn mond sluiten. Het verhaal werd steeds krachtiger in mijn hoofd. Het ging een eigen leven leiden. Ik bleef piekeren en malen. Ik had vaak keel pijn of een druk op mijn keel als ik geëmotioneerd was en kreeg allerlei vage klachten.  Tot ik mijn verhaal ging vertellen. Echt ging vertellen!

Mijn Verhaal!


Ik was ongeveer 6 of 7 jaar. Ik woonde in een twee onder 1 kap op een hoek. In mijn herinnering was het een heel groot huis met een hele grote zolder. Midden op de zolder hing een schommel daar zat ik vaak op te schommelen. De zolder had ook een heel groot aluminium raam wat als de wind er langs ging verschrikkelijk floot. De zolder was mijn slaapkamer. Ik was er graag. Ik herinner me een hele fijne tijd tot dat mijn ouders ineens uit het niks steeds meer ruzie kregen. Misschien hadden ze het ervoor al maar ik voel het als een periode ervoor en een periode erna. En op een nacht.....


Wil je weten hoe het verder gaat schrijf je dan hieronder in voor mijn verhaal.